Orti Masal

Orti Masal Bir varmış ama yok yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, enflasyon tek haneli rakamlarda, Banu Alkan Afrodit iken; hayalleri kaf dağının ardını aşan bir grup arkadaş varmış. Olanakları küçük ama hayalleri büyükmüş. Masallarına başlarken bizi arayanlar bulsun yeter demişler; ofisleri olmuş. İşimiz gücümüz var telefonlara başkası baksın demişler; sekreterleri olmuş. Biz bize yeteriz, genciz sevimliyiz, e işimizi de iyi yapıyoruz olan müşterimiz bize yeter demişler; daha çok müşterileri olmuş. Yetmemiş başkalarına rakip, iş dünyasında reklama ihtiyaç duyulduğunda ilk aranan kahraman olmuşlar.

Onlar böyle büyüye dursunlar, başka masallara takılmış akılları. Bir varmış bir yokmuşla başlayan masallara dur deyip hep varız demeye karar vermişler. Her masaldaki kötü adamlar; tek dişi kalmış dükkan sahipleri, her ay düzenli olarak gelen fatura adı verilen kan emici canavarlar, iş yeri aidatı adı altında kesilen parmaklar, yeni yeni türeyen iş yapıyoruz diye geçinen ödül avcıları sarmış dört bir yanlarını.

Masal bu ya; kandırılmış müşterilerini ateş püskürten ejderhaların elinden türlü savaşlarla kurtarmışlar. Hain kurtlardan kırmızı başlıklı kızları, zindana kapatılmış ufak markaları küçük dünyalarından, üfleyecem püfleyecem reklamınızı ben yapacağım diyen nice La Fontaine çakması kötü karakterin elinden müşterilerini kurtarmışlar. Bitmeyen bu masalda ne rakipler değişmiş, ne de bizim arkadaşların azmi. Gökten düşen elmaların her biri onları yeni diyarlara sürüklemiş. Yeni masallara sizleri de bekliyoruz diye sosyal içerikli mesajlar vermiş. Bir bakmışlar yok yokmuş.